LEVIEN


LEVIEN IK KAN JE NIET MEER ZIEN
toch
zal ik je weer vinden
tussen
de rivieren

levienkeulen

het water vult alle gaten
met vloeibare golven
zo ging het jaar achter jaar

creek-poem

en alles loopt
weer leeg
maar toch soms kan je het weer vinden
jaren later

levienleegte

wanner je het niet meer
verwacht
vaart het zomaar voorbij
het lege raam
en
dan zie je hem staan

levienhetgaan

het gedroogde bloed
heeft ook een zwakke gloed
al zal je het niet weten
ik zal je niet vergeten

levienhetvergetenblad

als jij de laatste golfjes ziet
gaan
sta ik naast je als een
paal
en
even later als het zwart weer vergaat
als de zon in het water vaart
denk ik altijd aan
jouw laatste moment

levienhetbloeddatnietmeerkomenzal

ter herinnering

aan

LEVIEN
die mij de rivieren heeft laten zien

mAgdA

this poem is as it is no translation can come as the language is spoken as it is written it is in memory of my dad who just a few weeks ago sailed his last journey.

Advertisements

About roos

A writing LandArtist
This entry was posted in poetry and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to LEVIEN

  1. pspsoc says:

    May his seas be placid and his haven safe.

  2. hannekekoop says:

    hugs

  3. Yvon says:

    Hoi Magda wat een mooi gedicht , wat knap van je Groetjes Yvon

  4. My condolences to you.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s